مقدمه
یمن طی بیش از یک دهه گذشته به یکی از پیچیدهترین و طولانیترین کانونهای منازعه در خاورمیانه تبدیل شده است؛ منازعهای که از محدوده رقابت بر سر قدرت سیاسی فراتر رفته و به دلیل کشیدهشدن پای بازیگران منطقهای و تحتتأثیر قرار گرفتن مسیرهای مهم کشتیرانی و تجارت بینالمللی در تنگه بابالمندب، ابعاد داخلی، منطقهای و بینالمللی به خود گرفته است. تضعیف نهادهای حکومتی رسمی، گسترش فعالیت گروههای مسلح پراکنده و متعدد، مداخله بازیگران خارجی و ناکامی ابتکارهای سیاسی منطقهای و بینالمللی، امکان دستیابی به صلحی پایدار و بلندمدت را محدود کردهاند. در چنین شرایطی، غیرنظامیان بیش از همه پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم این جنگ طولانی را متحمل شدهاند و امنیت، معیشت و دسترسی آنان به نیازهای اولیه و اساسی بهشدت آسیب دیده و تحتتأثیر قرار گرفته است. همزمان، پراکندگی قدرت سیاسی و نظامی، ضعف حاکمیت قانون و محدودیت فعالیت نهادهای امدادی بینالمللی، حمایت مؤثر از جمعیت غیرنظامی را دشوار ساخته است. در همین راستا، گزارش حاضر ضمن مرور زمینههای شکلگیری جنگ داخلی یمن، مهمترین پیامدهای انسانی و حقوقبشری آن را بررسی کرده و چالشهای ناشی از تعدد گروههای مسلح، واکنشهای داخلی و اقدامات جامعه بینالمللی در برابر تداوم این بحران را مورد توجه قرار میدهد.
وقایع
جنگ داخلی یمن ریشه در بحران سیاسی پس از اعتراضات سال ۲۰۱۱ و کنارهگیری علی عبدالله صالح داشت[1]؛ انتقال قدرت به عبدربه منصور هادی نتوانست فساد، فقر، ضعف نهادهای دولتی و اختلاف بر سر تقسیم قدرت، منابع و ساختار فدرالی کشور را برطرف کند. ناکامی گفتوگوی ملی در تأمین مطالبات انصارالله و گروههای جنوبی، همراه با تضعیف دولت مرکزی و اتحاد موقت انصارالله با نیروهای وفادار به صالح، زمینه تصرف صنعا در سپتامبر ۲۰۱۴ را فراهم ساخت. پیشروی انصارالله بهسوی جنوب و خروج دولت هادی از صنعا و سپس عدن، در مارس ۲۰۱۵ به مداخله نظامی ائتلاف نظامی به رهبری عربستان سعودی انجامید. پس از حدود هفت سال درگیری گسترده، با میانجیگری سازمان ملل متحد یک آتشبس ششماهه در آوریل ۲۰۲۲ برقرار شد که اگرچه در اکتبر همان سال رسماً منقضی شد، کاهش قابلتوجه درگیری را در خطوط اصلی جبهه تا سالهای بعد نیز تا حد زیادی ادامه داد[2]. اما اختلافات عمیق و بسیار بالا میان انصارالله و دولت مستقر در عدن و دیگر گروههای مسلح، منازعه داخلی را به جنگی منطقهای و چندلایه تبدیل کرد که هنوز هم در سال 2026 با قوت ادامه داشته است. این جنگ تأثیرات زیادی بر جمعیت غیرنظامی یمن داشته است و منجر به آوارگی، گرسنگی و رنج زیادی برای غیرنظامیان و شهروندان یمنی شده است.
- رنج انسانی و تلفات غیرنظامیان
غیرنظامیان یمنی از ابتدای شروع درگیریها و جنگ داخلی، همواره قربانی حملات هوایی، موشکی، درگیریهای زمینی و مهمات منفجرنشده بودهاند. بر اساس دادههای Yemen Data Project، از آغاز مداخله ائتلاف به رهبری عربستان سعودی در مارس ۲۰۱۵ تا پایان مارس ۲۰۲۲، حملات هوایی این ائتلاف دستکم ۸۹۸۳ غیرنظامی را کشته و ۱۰۲۴۳ نفر را زخمی کرده است. این ارقام صرفاً به تلفات غیرنظامی ناشی از حملات هوایی ائتلاف مربوط است و کل تلفات غیرنظامیان در جنگ یمن را شامل نمیشود[3]. پس از ورود انصارالله به تقابل با اسرائیل و حمله به کشتیها و اهداف مرتبط که این گروه آن را در حمایت از فلسطینیان در غزه و در واکنش به عملیات نظامی اسرائیل اعلام کرده بود، تلفات غیرنظامیان در یمن بر اثر حملات متقابل اسرائیل و همچنین عملیات نظامی آمریکا افزایش یافت؛ در یکی از موارد گزارش تلفات، رویترز در 12 سپتامبر 2025 اعلام کرد که در اثر حملات اسرائیل حدود 46 نفر کشته شدهاند[4]. در ادامه، شروع مجدد درگیریها میان نیروهای دولتی در عدن، انصارالله و دیگر گروههای مسلح در یمن که از آگوست و سپتامبر 2026 شدت گرفته، مجدداً تلفات غیرنظامیان و رنج انسانی وارده به آنها را افزایش داد و آمارهای متفاوتی از هر کدام از جبهههای درگیری منتشر شد. برای نمونه، گاردین در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶ گزارش داد که در جریان تشدید درگیریها در جنوبغرب یمن بیش از ۶۰ نفر کشته شدند؛ از جمله ۲۶ نیروی دولتی، ۳۱ نیروی انصارالله و شش غیرنظامی که بر اثر اصابت موشک به یک اتوبوس در تعز جان باختند[5]. سازمان بهداشت جهانی نیز در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که در فاصله ۶ اوت تا ۱۸ سپتامبر، ۳۶۷۲ مورد تلفات انسانی ناشی از تشدید درگیریها گزارش شده است که شامل ۶۷۴ کشته و ۲۹۹۸ مجروح میشود. تنها در فاصله ۱۳ تا ۱۸ سپتامبر نیز ۶۸۰ مورد جدید کشته و زخمی ثبت شده بود[6]. لازم به ذکر است که به دلیل تداوم درگیریها، امکان دریافت آمارهای مستند از درگیریهای فعلی بصورت تجمیعی دشوار به نظر میرسد.
- مهاجرت و آوارگی
پیش از تشدید اخیر درگیریها، برنامه نیازها و پاسخ بشردوستانه سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۲۶ شمار آوارگان داخلی یمن را حدود ۵.۲ میلیون نفر برآورد کرده بود. در همین حال، ارزیابی دور ۴۱ «ماتریس ردیابی جابهجایی» سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) که در مارس و آوریل ۲۰۲۶ در ۱۲ استان انجام شد، بیش از ۳.۱ میلیون آواره داخلی را در مناطق تحت پوشش این ارزیابی ثبت کرد؛ بنابراین رقم اخیر، برآوردی از مناطق تحت پایش IOM است و نباید بهعنوان کل جمعیت آواره یمن تلقی شود[7]. طبق آنچه گاردین اعلام کرده، پس از شروع مجدد درگیریها میان گروههای مسلح در یمن در آگوست و سپتامبر 2026، 125 هزار نفر دیگر نیز به آوارگان داخلی یمن افزوده شده است[8]. همزمان، هزاران نفر با عبور دریایی پرمخاطره از بابالمندب به جیبوتی گریختهاند که کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان، در جدیدترین آمار خود در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، تعداد آنان را نزدیک به سه هزار نفر اعلام کرده است[9]. بررسیها نشان میدهد که همین فرار هم نمیتواند به راحتی صورت گیرد، زیرا طبق گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، بحران سوخت در یمن بسیار فراگیر است و یافتن سوخت برای قایقهایی که افراد را به جیبوتی برساند، چندان آسان نیست[10]. به طور کلی، چنین وضعیتی، آوارگان و جوامع میزبان را با کمبود سرپناه، غذا، آب سالم، خدمات درمانی و حمایتهای حفاظتی روبهرو کرده است.
- بحران غذا و گرسنگی
تداوم جنگ، فروپاشی اقتصادی، افزایش قیمت مواد غذایی و محدودیت ورود و توزیع کمکها، یمن را در سالهای اخیر در شمار بحرانیترین کانونهای گرسنگی جهان قرار داده است؛ به طوری که یونیسف در سال 2025 بیش از هشت میلیون کودک، نوجوان و زن را تحت پوشش خدمات تغذیه دوران کودکی، نوجوانی و مادران قرار داد[11]. بهعلاوه اینکه برنامه جهانی غذا به همراه فائو نقاط حساس گرسنگی جهان از ژوئن تا نوامبر 2026 را معرفی نمودهاند که یمن در کنار سودان، سودان جنوبی، فلسطین و غیره قرار گرفته است[12]. درحالیکه برآوردهای سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۲۶ نشان میداد که ۱۸.۳ میلیون نفر در یمن با ناامنی غذایی حاد در سطح بحران یا بالاتر مواجهاند؛ از این میان، حدود ۵.۵ میلیون نفر در سطح اضطراری (IPC 4) و حدود ۴۱ هزار نفر در سطح فاجعه (IPC 5) قرار داشتند[13]. کودکان بیش از دیگران آسیب دیدهاند و سوءتغذیه حاد، کاهش کمکهای بشردوستانه و اختلال در مسیرهای تجاری و تأمین غذا، جان صدها هزار کودک را تهدید میکند. تام فلچر، رئیس امور بشردوستانه سازمان ملل متحد، به شورای امنیت گفته بود که بحران امنیت غذایی در فقیرترین کشور جهان عرب که درگیر جنگ داخلی است، از اواخر سال ۲۰۲۳ رو به افزایش بوده است و همواره روند صعودی را طی میکند[14].
چالشها و واکنشها
- تعدد گروههای مسلح و عدم وفاق داخلی
یکی از مهمترین موانع پایان جنگ یمن، تعدد گروههای مسلح و فقدان مرجع سیاسی و نظامی واحد است. در یکسو، انصارالله با برخورداری از ساختار فرماندهی منسجم، بخشهایی از کشور و نهادهای مستقر در صنعا را در اختیار دارد؛ در سوی دیگر، اردوگاه مخالف آن از دولت مورد شناسایی بینالمللی، نیروهای وابسته به اعضای شورای رهبری ریاستی، مقاومت ملی، تیپهای العمالقه، تشکلهای قبیلهای و جریانهای جنوبی تشکیل شده است که لزوماً اهداف سیاسی و نظامی یکسانی ندارند. گروههایی مانند القاعده در شبهجزیره عربستان نیز از خلأ امنیتی و ضعف دولت مرکزی بهره بردهاند. اختلاف بر سر آینده مناطق جنوبی، کنترل بنادر و منابع، نحوه تقسیم قدرت و رابطه با بازیگران خارجی، مانع شکلگیری وفاق ملی شده است؛ در یک نمونه، رشاد العلیمی، رئیس شورای ریاستجمهوری یمن گفت که دولت خواهان آتشبس جدید با انصارالله نیست، چون آتشبسهای قبلی تنها این گروه را قدرتمندتر کرده و فرصت بازسازی به آنها داده است[15]. عقبنشینی گسترده حدود 30 هزار نفر از نیروهای دولتی از ساحل غربی در سپتامبر ۲۰۲۶ و طرح اتهامهایی درباره ضعف هماهنگی و فقدان اعتماد میان نیروهای همپیمان، نمود تازهای از این پراکندگی بود[16]. در نتیجه، تعدد مراکز قدرت نهتنها استمرار جنگ و نقض حقوق غیرنظامیان را تسهیل کرده، بلکه تعیین طرفهای واقعی مذاکره و اجرای هرگونه توافق صلح فراگیر را نیز دشوار ساخته است.
- واکنشهای داخلی
در ۲۴ آگوست ۲۰۲۶، کارشناسان مرکز مطالعات راهبردی صنعا در واکنش به تشدید درگیریها هشدار داده بودند که یمن بیش از هر زمان دیگری از زمان آتشبس آوریل ۲۰۲۲ در معرض بازگشت به جنگی تمامعیار قرار گرفته است. به ارزیابی آنان، دولت یمن در برابر حملات انصارالله با یکپارچهسازی فرماندهی، آمادهسازی جبهههای مأرب و ساحل غربی و تقویت توان پهپادی میکوشد مانع گسترش حملات شود. در مقابل، انصارالله از تشدید کنترلشده درگیریها برای افزایش فشار بر عربستان، کسب امتیازات اقتصادی و سیاسی و تقویت جایگاه خود در مذاکرات احتمالی استفاده میکند. کارشناسان مرکز صنعا تأکید کردند که پیوند روزافزون منازعات داخلی با رقابتهای منطقهای، امکان حل سیاسی جنگ را دشوارتر ساخته است. آنان همچنین هشدار دادند که در محاسبات نظامی و سیاسی طرفها، وضعیت غیرنظامیان نادیده گرفته شده و ازسرگیری جنگ گسترده در شرایطی که ۲۲ میلیون یمنی نیازمند کمکهای بشردوستانه و 18.3 میلیون نفر با ناامنی حاد غذایی روبهرو هستند، پیامدهای انسانی بسیار سنگینی خواهد داشت[17].
- واکنشهای بینالمللی
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان در واکنش به تشدید درگیریها در سواحل غربی یمن، نسبت به گسترش سریع آوارگی داخلی و افزایش ورود پناهندگان یمنی به جیبوتی هشدار داد. این نهاد ضمن قدردانی از دولت جیبوتی بهدلیل باز نگهداشتن مرزهای خود، تأکید کرد که افراد گریخته از یمن پناهندگانی نیازمند حمایت بینالمللی هستند و باید پذیرش و حمایت شوند. کمیساریا با همکاری دولت جیبوتی، ثبتنام، انتقال و اسکان تازهواردان و ارائه غذا، آب، خدمات درمانی و حمایتهای حفاظتی را آغاز کرده است. بااینحال، ظرفیت اردوگاهها، مدارس و خدمات عمومی جیبوتی در آستانه تکمیلشدن قرار دارد و احتمال ورود بیش از ۱۰ هزار نفر دیگر نیز وجود دارد. کمیساریا همچنین عملیات اضطراری خود را در داخل یمن برای تأمین سرپناه، اقلام امدادی و کمکهای نقدی گسترش داده است. این نهاد برای پاسخگویی به نیازهای فوری خانوادههای آواره در یمن، خواستار تأمین دستکم ۱۴ میلیون دلار کمک بینالمللی شد و هشدار داد که بدون پشتیبانی فوری، نیازهای انسانی از ظرفیت موجود برای امدادرسانی فراتر خواهد رفت[18].
در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶، ایندریکا راتواته، سرپرست معاونت دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه نیز در نشست شورای امنیت نسبت به تعمیق بحران انسانی یمن هشدار داد. وی اعلام کرد که بیش از ۱۸ میلیون نفر در این کشور با گرسنگی مواجهاند و یمن بیشترین جمعیت قرار گرفته در مرحله اضطراری ناامنی غذایی یا سطوح وخیمتر را در جهان دارد. راتواته همچنین از تعطیلی ۴۵۰ مرکز درمانی، ازجمله ۷۶ بیمارستان، طی یک سال بهدلیل کمبود منابع خبر داد. او تأکید کرد که کاهش بودجههای بشردوستانه، درمان کودکان مبتلا به سوءتغذیه و ارائه خدمات حیاتی به زنان و دختران را محدود کرده است. این مقام سازمان ملل متحد از طرفهای درگیر و بازیگران دارای نفوذ خواست خویشتنداری کنند و مانع کشیدهشدن بیشتر یمن به بیثباتیهای منطقهای شوند. وی همچنین از کشورهای کمککننده خواست تأمین مالی پایدار و انعطافپذیر را ادامه دهند. راتواته از شورای امنیت خواست بحران یمن را در اولویت دستور کار بینالمللی نگه دارد و برای آزادی فوری و بیقیدوشرط ۷۳ کارمند بازداشتشده سازمان ملل تلاش کند[19].
در ادامه و در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، شورای امنیت سازمان ملل متحد در واکنش به حملات گزارششده انصارالله علیه عربستان سعودی و تصرف بندر راهبردی المخا در ساحل دریای سرخ، نشست اضطراری تشکیل داد. سازمان ملل متحد ضمن ابراز نگرانی از گسترش درگیریها و پیامدهای آن برای غیرنظامیان، تصرف هشت خودروی متعلق به این سازمان از یک مرکز امدادرسانی را نیز محکوم کرد و خواستار بازگرداندن فوری آنها شد. در این نشست تأکید شد که ادامه عملیات نظامی میتواند بحران انسانی یمن را تشدید کرده، دسترسی نهادهای امدادی را محدود سازد و امنیت کشتیرانی در دریای سرخ و تنگه بابالمندب را به خطر اندازد. سازمان ملل متحد از همه طرفهای درگیر خواست خویشتنداری کنند، از غیرنظامیان و کارکنان بشردوستانه حفاظت نمایند و اختلافات را از طریق گفتوگو و فرایند سیاسی تحت هدایت این سازمان حلوفصل کنند[20].
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ نیز، شورای امنیت سازمان ملل متحد در واکنش به تشدید خشونتها در یمن بار دیگر تشکیل جلسه داد. مقامهای سازمان ملل متحد هشدار دادند که گسترش درگیریها، ارسال کمکهای بشردوستانه را مختل کرده و موج تازهای از آوارگی را در داخل یمن و بهسوی جیبوتی به راه انداخته است؛ بهگونهای که بنا بر اعلام دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد، از آغاز ماه سپتامبر دستکم ۱۲۵ هزار نفر در داخل یمن آواره شده بودند. اعضای شورا بر ضرورت کاهش فوری تنشها، خویشتنداری طرفهای درگیر، حفاظت از غیرنظامیان و رعایت حقوق بینالملل بشردوستانه تأکید کردند. سازمان ملل متحد همچنین خواستار تضمین دسترسی سریع و بدون مانع نهادهای امدادی به مناطق آسیبدیده شد و از طرفهای یمنی و بازیگران منطقهای خواست از اقداماتی که کشور را بیشازپیش در بحران منطقهای فرو میبرد، خودداری کنند. این نشست بار دیگر ضرورت بازگشت طرفها به فرایند سیاسی تحت هدایت سازمان ملل را برجسته ساخت[21].
جمعبندی
تحولات یمن نشان میدهد که بحران انسانی این کشور صرفاً پیامد جانبی عملیات نظامی نیست، بلکه به یکی از اجزای ساختاری منازعه تبدیل شده است. فروپاشی اقتصادی، اختلال در توزیع غذا و سوخت، تضعیف خدمات درمانی و دشواری دسترسی به کمکهای بشردوستانه، آسیبپذیری غیرنظامیان را حتی در دورههای کاهش نسبی درگیری حفظ کرده است؛ بنابراین، آتشبس بدون احیای نهادهای عمومی، تضمین جریان کمکها و ایجاد سازوکاری برای حمایت از حقوق غیرنظامیان، تنها میتواند شدت خشونت را بهطور موقت کاهش دهد. ازسویدیگر، پراکندگی مراکز قدرت و برخورداری گروههای مختلف از حامیان و منافع مستقل، مسئولیتپذیری را تضعیف کرده و امکان اجرای یک توافق سراسری را کاهش داده است. در چنین ساختاری، هر توافق محدود میان چند بازیگر اصلی ممکن است سایر نیروهای مسلح یا مطالبات محلی را نادیده بگیرد و زمینه بازتولید منازعه را فراهم سازد.
واکنشهای بینالمللی نیز، با وجود نقش مهم آنها در امدادرسانی و هشدار درباره وخامت اوضاع، عمدتاً ماهیتی واکنشی و بحرانمحور داشتهاند. درخواست برای خویشتنداری، تأمین بودجه و حفاظت از غیرنظامیان زمانی میتواند اثر پایدار داشته باشد که با فشار هماهنگ بر تمامی طرفها، نظارت بر رعایت حقوق بینالملل بشردوستانه و پیگیری مسئولیت ناقضان همراه شود. در مجموع، حل بحران یمن نیازمند فرایندی فراگیر است که افزون بر بازیگران نظامی، نمایندگان جامعه مدنی، زنان، گروههای محلی و جوامع آسیبدیده را نیز در بر گیرد. در غیر این صورت، ممکن است مذاکرات به تقسیم قدرت میان بازیگران مسلح محدود شود، بیآنکه عوامل اصلی بیثباتی و مطالبات جمعیت غیرنظامی برطرف شوند. ازاینرو، گذار از مدیریت موقت بحران به صلح پایدار مستلزم پیونددادن راهحل سیاسی با بازسازی نهادهای ملی، پاسخگویی حقوقی و تأمین امنیت انسانی شهروندان یمنی است.
منابع
[1] Al-Muslimi, F. (2015, September 7). Extremism Grows in Yemen’s Civil War. Carnegie Endowment for International Peace Center. From: https://carnegieendowment.org/middle-east/diwan/2015/09/extremism-grows-in-yemens-civil-war
[2] Council on Foreign Relations. (2026, August 3). Conflict in Yemen and the Red Sea. Council on Foreign Relations. From: https://www.cfr.org/global-conflict-tracker/conflict/war-yemen
[3] The Yemen Data Project. (n.d.). Saudi Coalition Airwar 2015-2022. The Yemen Data Project. From: https://yemendataproject.org/data/
[4] Reuters. (2025, September 12). Death toll rises to 46 in Israeli raids on Yemen. Reuters. From: https://www.reuters.com/world/middle-east/death-toll-rises-46-israeli-raids-yemen-2025-09-11/
[5] Christou, W. (2026, September 5). Civilians among at least 60 killed in Yemen as ground fighting escalates. The Guardian. From: https://www.theguardian.com/world/2026/sep/05/yemen-ground-fighting-escalates-houthi-rebels-government-forces
[6] Magdy, S. (2026, September 15). Saudi pipeline hit by drones will be out of service for weeks, further restricting oil flow. The Associated Press. From: https://apnews.com/article/yemen-houthis-saudi-shipping-mandeb-8c18d82c109a8ea91347ce53c0096c53
[7] Le Poidevin, O. (2026, February 4). Vital aid flights to Houthi-held capital in Yemen to resume, says UN. Reuters. From: https://www.reuters.com/world/middle-east/vital-aid-flights-houthi-held-capital-yemen-resume-says-un-2026-02-04/
[8] Al-Sakkaf, N. (2026, September 17). ‘We left everything behind’: 125,000 people displaced as war reignites in Yemen. The Guardian. From: https://www.theguardian.com/world/2026/sep/17/displaced-people-yemen-war
[9] Le Poidevin, O. (2026, September 18). Yemen conflict displaces 112,000 people inside country, thousands flee to Djibouti, UN migration agency says. Reuters. From: https://www.reuters.com/world/middle-east/yemen-conflict-displaces-112000-people-inside-country-thousands-flee-djibouti-un-2026-09-18/
[10] Musambi, E. (2026, September 15). Yemen fuel shortage hampers migrants trying to flee conflict for the safety of Djibouti. The Associated Press. From: https://apnews.com/article/djibouti-yemen-red-sea-houthis-0382bf63a25d98e87477bf7f13b9577a
[11] UNICEF. (2026, April 7). Humanitarian Situation Report No. 2, Yemen. UNICEF. From: https://www.unicef.org/media/179861/file/Yemen-Humanitarian-Situation-Report-No.2%28End%20of%20Year%29%2C31-December-2025.pdf.pdf
[12] World Food Programme. (2026, June 17). Hunger Hotspots: FAO–WFP early warnings on acute food insecurity – June to November 2026 outlook. World Food Programme. From: https://www.wfp.org/publications/hunger-hotspots-fao-wfp-early-warnings-acute-food-insecurity-june-november-2026
[13] Reuters. (2026, August 13). Yemen at highest risk of major conflict since 2022 truce, UN warns. Reuters. From: https://www.reuters.com/world/middle-east/yemen-highest-risk-major-conflict-since-2022-truce-un-warns-2026-08-13/
[14] Lederer, E. (2025, July 10). More than 17 million people in Yemen are going hungry, including over 1 million children, UN says. The Associated Press. From: https://apnews.com/article/un-yemen-houthis-humanitarian-hunger-crisis-war-104a7b25d84a601e530fe7b8371a5b71
[15] Sio, M. (2026, August 12). Yemen’s presidential council chief rules out any new truce with Houthis, calls for lasting peace. Anadolu Ajansi. From: https://www.aa.com.tr/en/middle-east/yemens-presidential-council-chief-rules-out-any-new-truce-with-houthis-calls-for-lasting-peace/4025786
[16] Wintour, P. (2026, September 18). Yemen’s anti-Houthi forces launch inquest into sudden military collapse. The Guardian. From: https://www.theguardian.com/world/2026/sep/18/yemen-anti-houthi-forces-inquest-military-collapse
[17] Radman, H., & Al-Iryani, A., & Shuja Al-Deen, M., & Uhlenhaut, L. (2026, August 24). Yemen’s Return to War: What is the Endgame? Reactions from Sana’a Center Experts. Sana’a Center. From: https://sanaacenter.org/publications/perspectives-and-analyses/28199
[18] UNHCR. (2026, September 15). Yemen: Escalating conflict drives new displacement and refugee arrivals in Djibouti. UNHCR. From: https://www.unhcr.org/us/news/press-releases/yemen-escalating-conflict-drives-new-displacement-and-refugee-arrivals-djibouti
[19] UN. (2026, July 13). Indrika Ratwatte (OCHA) on the situation in the Middle East (Yemen) – Security Council, 10193rd meeting. UN. From: https://webtv.un.org/en/asset/k1z/k1zqzci5l4
[20] UN News. (2026, September 10). Security Council LIVE: Fresh attacks prompt emergency meeting on Yemen. UN News. From: https://news.un.org/en/story/2026/09/1168309
[21] UN News. (2026, September 14). Security Council LIVE: Rising violence triggers emergency meeting on Yemen. UN News. From: https://news.un.org/en/story/2026/09/1168343
